Bu sayfanın kapısı sadece ikimizin bildiği bir şifreyle açılıyor.
07 Mayıs 2026'dan beri geçen her saniye, hikâyemize eklenen yeni bir satır.
Belki de en güzel tarafı, hayatın bizi aynı hikâyenin içine koymasıydı.
Birlikte çektiğimiz fotoğraflara bakınca aslında tek tek kareleri değil, aralarındaki zamanı görüyorum. Gülüşleri, bakışları, küçük anları… Hepsini.
İyi ki o gün vardı. İyi ki sen vardın. Ve iyi ki bundan sonra da anlatacak çok şeyimiz var.
Bizim hikâyemiz tek bir güne sığmadı. Bir başlangıçtan sonra; yollar, geziler, kahkahalar, tartışmalar, barışmalar ve birlikte kurduğumuz küçük hayatlar geldi. Her an, bizi biraz daha “biz” yaptı.
Hikâyemiz Ağlasun'da başladı. Takvimde sıradan görünen o gün, bizim için hayatımızın en güzel başlangıçlarından biri oldu.
Aktiviteler, uzun yürüyüşler, küçük kaçamaklar, geziler ve plansızca uzayan sohbetler… Birlikte geçirilen zamanın kendisi bile başlı başına güzel bir anıya dönüştü.
Isparta gezileri, birlikte keşfettiğimiz yerler, yolda geçen saatler ve “bir daha buraya gelelim” dediğimiz anlar hikâyemizin en güzel sayfalarından oldu.
Bazen bir piknik örtüsünün üzerinde, bazen uzun bir yürüyüşün sonunda, bazen de sadece yan yana otururken mutlu olduk. Büyük planlardan çok, birlikte olduğumuz küçük anlar kaldı aklımızda.
Aynı evde yaşamak; sadece güzel günleri değil, günlük hayatın telaşını, yorgunluğunu ve sorumluluklarını da paylaşmak demekti. Birbirimizi gerçekten tanımaya başladığımız yerlerden biri de buydu.
Mezuniyet gibi hayatımızda iz bırakan günlerde birbirimizin yanında olmak, “senin başarın benim de mutluluğum” diyebilmenin en güzel hâllerinden biriydi.
Seni ailemle tanıştırmak, hikâyemizin benim için ne kadar ciddi ve değerli olduğunu gösteren özel anlardan biriydi. Seni kendi dünyamın içine biraz daha dahil ettim.
Senin Siverek'e gelmen, benim Denizli'ye gelmem… Şehirler değişti, yollar uzadı ama birbirimize ulaşmak için attığımız adımlar hiç değişmedi.
Şimdi elimizde yüzlerce anı, birlikte büyüttüğümüz bir sevgi ve daha yaşanmamış kocaman bir gelecek var. Bu sayfadaki en güzel fotoğraf ve en güzel anı henüz yaşanmadı.
Fotoğraflarınızın doğal olarak öne çıktığı, sinematik bir albüm.
Her parçaya dokun. Dokunduğun parçalar aydınlansın; dokuz parça tamamlandığında fotoğrafımız ortaya çıksın.
Hiçbir şeyi kanıtlamaya gerek kalmadan olduğum hâlimle kalabildiğim için.
Çünkü bazen güzel olan yer değil, yanında olduğum kişi.
Bu hikâyenin daha yazılmamış yüzlerce sayfası olduğu için.
Seni bugün yeniden seçerdim. Yarın da. Sonraki bütün günlerde de. ❤️
Belki bir gün yine tartışırız. Belki birbirimizi kırdığımız, sustuğumuz, ne yapacağımızı bilemediğimiz zamanlar olur. Eğer o günlerden birinde burayı açarsan, lütfen bunları oku ve bizim için biraz daha çabala.
Çünkü kırgınlıklar geçicidir. Öfke geçicidir. Zor günler geçicidir. Ama gerçek aşkın, sevginin ve birbirini seçmenin değeri kalıcıdır.
Biz sadece güzel günlerin değil; zor günlerin de birbirinin elini bırakmayan iki insanı olalım. Birbirimizi anlamaya, dinlemeye, affetmeye ve yeniden denemeye devam edelim.
Ben senden kusursuz olmanı istemiyorum. Sadece vazgeçmeden, bana güvenerek ve benim de sana güvenmeme izin vererek yanımda olmanı istiyorum. Çünkü ben bu hikâyenin sonunu düşünmek değil, seninle daha çok bölümünü yaşamak istiyorum.
Ne olursa olsun, “biz” olduğumuzu hatırlayalım. Aşk ve sevgi kalıcıdır. ❤️